Ö
| İSİM |
ANLAMI |
| Öcal |
Yapılan kötülüğün acısını çıkar |
| Ömer |
Dirilik, canlılık, yaşama, ömür sürme; İslam’ın ikinci halifesi Hz. Ömer’in adı |
| Ömür |
Hayat |
| Önal |
Önde ol, üstün gel |
| Önder |
Topluluk davasında önde giden, yönlendiren kişi, lider |
| Öner |
Önde giden er; Önermek eyleminden öner, tavsiye et |
| Övgün |
Övülmüş, övülen kimse |
| Özay |
Gerçek ay |
| Özden |
Özle, öz varlıkla, gerçekle ilgili |
| Özer |
Gerçek er, özü er olan |
| Özgehan |
Cana yakın, sıcak kanlı han, yürekli han, cesur han |
| Özgür |
Herhangi bir koşul veya biçime bağlı olmayan, başına buyruk, hür |
| Özkan |
Soylu kan, gerçek kan, temiz kan anlamında |
|
|
