Keder ve sevinç insanın duygusal yapısını oluşturur. İnsan hayatı adeta sevinç ve kederlerin toplamıdır. Dolayısıyla insan sevinen, sevincini duyan ve yaşayan bir varlık olduğu gibi;.üzülen, olumsuz olay ve etkenlerle de kederlenen bir varlıktır.
İnsan hayatı boyunca ya hep sevinç ya da hep keder yaşamaz. Yani hayat tümüyle sevinç ve coşkudan meydana gelmediği gibi, tümüyle keder ve üzüntü de değildir.
Aile hayatında sevinçlerin yanı sıra, keder ve üzüntüler de görülür. Doğum günleri, sünnet törenleri, evlenme yıl dönümleri, diploma törenleri, düğün ve bayramlar sevinçlerin yaşandığı günlerdir. Böylesi günlerde aile bireyleri beraber olmaktan, bir arada aynı duyguları yaşamaktan dolayı büyük sevinç duyarlar. Sevinçlerin coşkuya dönüşmesinde ailece birlikte olmanın, aynı ortam ve duyguları paylaşmanın rolü vardır.
Hayat sürprizlerle doludur. Bir gün son derece sağlıklı ve mutlu olanın bir diğer gün hasta ve mutsuz olması hayatın bu yönünü kanıtlar. Ölüm, ayrılık, kaza, maddi ve manevi diğer kayıplar, mal kaybı, hastalık, iş hayatında görülen başarısızlıklar üzüntü verici olaylardır. Aile bireylerin bu tür haller yaşaması ise her an mümkündür. Bu bakımdan ailede sevinç kadar üzüntüler de görülebilir. Ancak bilinmelidir ki, özellikle keder ve üzüntüler ailede paylaşıldıkça, hafifler, bunlar paylaşıldı da insanların bu ortak direnci yaşama azmine dönüşür